Hoezo Eline?
Van het podium naar de bemiddelingstafel.
Jarenlang stond ik op en naast de scène. Met een achtergrond in de dramatische kunst leerde ik kijken, luisteren en spanningen opmerken nog voor iemand ze uitsprak. Toen de wereld tijdens de pandemie stilviel, verschoof mijn aandacht. Waarom geen andere manier zoeken om spanningen te ontrafelen en mensen dichter bij elkaar te brengen?
Ik schreef me in voor de opleiding familiaal bemiddelaar aan de Nexus Universiteit in Antwerpen. Mijn nieuwsgierigheid en liefde voor menselijke dynamieken vielen er helemaal op hun plek.
Vandaag werk ik als erkend bemiddelaar en begeleid ik mensen die elkaar — en alles wat ooit vanzelfsprekend leek — zijn kwijtgeraakt, om de draad van hun verhaal weer op te pikken. Daarnaast ben ik actief als vrijwillig burenbemiddelaar voor Stad Antwerpen en blijf ik mezelf bijscholen en aanscherpen via vorming en intervisie, want ook als bemiddelaar ben je nooit “af”.
Ik kom niet uit een wereld van advocaten en therapeuten. En dat is net mijn kracht. Mijn blik is onbevangen, mijn aanpak eigenzinnig. Geen standaardformules, wel nuance, verbeelding en concrete stappen vooruit.
Soms lossen we het niet op door harder te roepen, maar door écht te luisteren.